Հայ հերոսը նյույորքյան մրցասպարեզում

Հայ հերոսը նյույորքյան մրցասպարեզում

Հոդվածի առանցքում

  • Madison Square Garden-ում դեկտեմբեր կեսերին անցկացվող ըմբշամարտի մրցաշարում, Հայաստանի՝ հունահռոմեական ըմբշամարտի աշխարհի չեմպիոն Արսեն Ջուլֆալակյանը և Օլիմպիականի հույսեր ներշնչող Նյու Յորքցի Քայլ Դեյքը գրեթե փակուղի էին մտել, հաշիվը 2-0 էր հօգուտ Դեյքի:
  • Մեկ այլ հանդիսատես, նկատի ունենալով Ջուլֆալակյանին, ասաց, թե այս տղան կարծես Դերեկ Ջեթերն ու Բեյբ Ռութը լինի նույն անձնավորության մեջ: Նա Հայաստանի հերոս էր այն պահից, երբ Լոնդոնում 2012 թվականի ամառային Օլիմպիադայում նվաճեց արծաթե մեդալը: Ինչպես երևում է, հայերը հաջողության են հասնում այն մրցաձևերում, որտեղ սարքավորումների ամբողջ համալիրն իրենից ներկայացնում է միայն մարմինը (ըմբշամարտ) կամ ուղեղը (շախմատ):
  • Դեյքի նկատմամբ գերիշխող դիրք գրավելով՝ Ջուլֆալակյանը բարձր գոռաց այն պահին, երբ հաջող կերպով շրջվեց և հարձակվեց հակառակորդի վրա՝ նրան իր տակը դնելով: Դա երկրորդ անգամ անելը նրան 6 միավոր բերեց, մինչդեռ Դեյքը 3 միավոր ուներ:

Ուշադրությանն արժանի

Սիրելի Օրագիր,

Madison Square Garden-ում դեկտեմբեր կեսերին անցկացվող ըմբշամարտի մրցաշարում, Հայաստանի՝ հունահռոմեական ըմբշամարտի աշխարհի չեմպիոն Արսեն Ջուլֆալակյանը և Օլիմպիականի հույսեր ներշնչող Նյու Յորքցի Քայլ Դեյքը գրեթե փակուղի էին մտել, հաշիվը 2-0 էր հօգուտ Դեյքի:

Հանդիսատեսից շատերն երիտասարդ  ըմբշամարտիկներ էին, և այդ քաղաքակիրթ մարդկանց խումբը օրվա մրցամարտերի ծրագիրը հիմնականում լուռ էր դիտում: Իմ և ընկերներիս հայերեն և անգլերեն բացականչությունները առանձնանում էին ընդհանուր ամբոխի մեջ: «Արսեն, առա՛ջ», «Արսեն, առա՛ջ», -գոռում էր Սերգեյը՝ փեսայիս զարմիկը, ով այցելել էր Հյուսիսային Կովկասից:

«Ուժասպառ, ների, ների, ների», «Նա ուժասպառ է եղել, առա՛ջ գնա, առա՛ջ»,- գոռաց փեսաս, բնիկ հայաստանցին, ում անունը նույնպես Արսեն էր: «Արսեն, գնա առա՛ջ», – անգլերեն գոռացի ես՝ ամերիկահայս: Իմ առջև նստած տղամարդը շրջվեց ասելու, թե սա պետք է որ հայկական  սեկցիան լինի: «Ինչի՞ց իմացաք»,- հարցրի ես: Սերգեյի ու իմ ծնկներին փռված էր հայոց եռագույնը:

Մեկ այլ հանդիսատես, նկատի ունենալով Ջուլֆալակյանին, ասաց, թե այս տղան կարծես Դերեկ Ջեթերն ու Բեյբ Ռութը լինի նույն անձնավորության մեջ: Նա Հայաստանի հերոս էր այն պահից, երբ Լոնդոնում 2012 թվականի ամառային Օլիմպիադայում  նվաճեց արծաթե մեդալը:

Ինչպես երևում է, հայերը հաջողության են հասնում այն մրցաձևերում, որտեղ սարքավորումների ամբողջ համալիրն իրենից ներկայացնում է միայն  մարմինը (ըմբշամարտ) կամ ուղեղը  (շախմատ):

Դուք ևս  կարող եք հոգով ուրախանալ:

Վերջին մրցափուլում հանդիսատեսը տեսավ, թե ինչպես Ջուլֆալակյանը հարթեց իր հաղթական ուղին:  Դեյքի նկատմամբ գերիշխող դիրք գրավելով՝ Ջուլֆալակյանը բարձր գոռաց այն պահին, երբ հաջող կերպով շրջվեց և հարձակվեց հակառակորդի վրա՝ նրան իր տակը դնելով: Դա երկրորդ անգամ անելը նրան 6 միավոր բերեց, մինչդեռ Դեյքը 3 միավոր ուներ:

Մարտից հետո Ջուլֆալակյանը սեղմեց մարդկանց ձեռքերը, ընդունեց շնորհավորանքներն ու կանգնեց լուսանկարվելու ընկերներիս, մի քանի հանդիսատեսի և ինձ հետ: Դա «Հայկական սեկցիայի» համար հիասքանչ օր էր:

Հոդվածի բնօրինակն՝ այստեղ

Write a comment