Ռուսաստանն ու Ուկրաինան 2019 թվականին․ Կխորանա՞ հակամարտությունը

Ռուսաստանն ու Ուկրաինան 2019 թվականին․ Կխորանա՞ հակամարտությունը

Հոդվածի առանցքում

  • Ռուսաստանի հարևան Ուկրաինայի հետ հարաբերությունները, հավանաբար, կմնան լարված նոր տարվա մեջ: Չնայած մեծածավալ պատերազմն անհավանական է, բայց երկու երկրների միջև արդեն 5 տարի շարունակվող հակամարտությունը նորից կբորբոքվի: Բացի Ղրիմի անեքսիայից և Դոնբասի տարածաշրջանում շարունակվող դժգոհություններից, Ուկրաինայի նոր անկախ Ուղղափառ Եկեղեցու հիմնումը նոր տարում, հավանաբար, կդառնա հարաբերություններում ևս մեկ ծանրակշիռ կետ:

Ուշադրությանն արժանի

Հաջորդ տարի նախատեսած երկու ընտրություններով Ուկրաինան առերեսվում է ներքին խնդիրներին: Ռուսաստանն այդ ընթացքում վերապրում է արտաքին քաղաքականության շեղումներ, մասնավորապես կապված ԱՄՆ-ի միջուկային պայմանագրից դուրս գալու հետ:

Ռուսաստանում նոր տարին կսկսվի գների աճով `ավելացված արժեքի հարկը (ԱԱՀ) կաճի 18-ից մինչև 20 տոկոս: Ի թիվս այլ բաների՝ կառավարությունը հուսով է, որ դա գոնե մասամբ կփոխհատուցի առողջապահական և կրթական համակարգերի կրճատումները:

Վերջին կրճատումները պայմանավորված էին նախորդ տարիներին նավթի և գազի գների անկմամբ։ Այն Ռուսաստանի կարևորագույն արտահանվող ռեսուրսն է: Գների աճը, ամենայն հավանականությամբ, զգալի ազդեցություն կունենա Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի և նրա կառավարության արդեն իսկ նվազող ժողովրդականության վրա: 2018 թ. կենսաթոշակային տարիքի բարձրացման մասին որոշումը, որը նույնպես շատ հակասական էր, գրանցեց Պուտինի վարկանիշի զգալի անկում: Մինչ այդ Պուտինը կարող էր վստահ լինել, որ ռուսաստանցիների մոտ երկու երրորդը աջակցում է նրան, սակայն այժմ նախագահի հզոր ժողովրդականությունը, կարծես, գնում է անցյալ: Այնուամենայնիվ, զանգվածային ցույցեր չեն սպասվում:

Միջուկային պայմանագրից դուրս գալը

Ռուսաստանի 2019 թ.-ի տնտեսական զարգացմանը, հավանաբար, խանգարում են Արևմուտքի պատժամիջոցները: Չնայած վերջերս Միացյալ Նահանգներն ավելի զուսպ քաղաքականություն էին վարում և չէին կիրառում նոր, խստացնող միջոցառումներ, Վաշինգտոնը հստակ ցույց տվեց, որ չի հրաժարվում իր պատժամիջոցների քաղաքականությունից:

2019 թ.-ին Ռուսաստանի և ԱՄՆ-ի միջև հարաբերություններում չի բացառվում նոր շրջադարձ: Հաջորդ տարվա փետրվարին լրանում է Վաշինգտոնի կողմից Մոսկվային ներկայացված վերջնագրի ժամկետը միջուկային պայմանագրի կետերի ենթադրյալ խախտման վերաբերյալ: Ռուսաստանը հերքում է արգելված միջերկրածովյան հրթիռի գաղտնի մշակման մեղադրանքները: Քաղաքական դիտորդները կանխատեսում են, որ երկու կողմերն էլ դուրս կգան պայմանագրից, որը երկար ժամանակ դիտվում էր որպես միջուկային զինաթափման միջոց:

Հաջորդ տարվա հունիսը ևս Ռուսաստանի համար կարևոր է արտաքին քաղաքականության ոլորտում: Եթե ​​այդ ժամանակ երկիրը չվերսկսի իր վճարումները Եվրախորհրդին, ապա այն կարող է հեռացվել կառույցից: 2017 թ. հունիսին Ռուսաստանը դադարեցրեց իր վճարումները, երբ Եվրախորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովը Ղրիմի բռնակցման պատճառով 2014 թ.-ին զրկեց ռուսաստանյան պատվիրակությանը ձայնի իրավունքից: Մինչ այժմ չկա որևէ փոխզիջման վերաբերյալ հույս:

 

Նոր հակամարտություններ Ուկրաինայի հետ. Ուղղափառ եկեղեցի և գազամուղ

Ռուսաստանի հարևան Ուկրաինայի հետ հարաբերությունները, հավանաբար, կմնան լարված նոր տարվա մեջ: Չնայած մեծածավալ պատերազմն անհավանական է, բայց երկու երկրների միջև արդեն 5 տարի շարունակվող հակամարտությունը նորից կբորբոքվի:

Կա մի մտահոգություն, որ միջադեպերը, օրինակ, 2018 թ. նոյեմբերին Կերչի նեղուցի միջադեպի օրինակով կրկին կարող են տեղի ունենալ:

Բացի Ղրիմի անեքսիայից և Դոնբասի տարածաշրջանում շարունակվող դժգոհություններից, Ուկրաինայի նոր անկախ Ուղղափառ Եկեղեցու հիմնումը, հավանաբար, կդառնա նոր տարում ևս մեկ ծանրակշիռ կետ հարաբերություններում: 2018 թվականի դեկտեմբերին հռչակված Ուկրաինայի Ուղղափառ եկեղեցին, ամենայն հավանականությամբ, կարող է ձեռնադրվել հունվարի 6-ին Կոստանդնուպոլսի Համաշխարհային Ուղղափառ Եկեղեցու Պատրիարք Բարդուղիմեոս I- ի կողմից:

Ուկրաինան ցանկանում է ազատվել Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու գերիշխանությունից և հաղթահարել բաժանումը իր Ուղղափառ եկեղեցում: Սակայն Ռուսաստանը չի ճանաչել անկախ ուկրաինական եկեղեցու ստեղծումը `բարձրացնելով կրոնական պայքարի հեռանկարի հարցը:

Բացի այդ, 2019 թվականը վճռական տարի է Ուկրաինայի համար ռուսական գազի հետագա տեղափոխման հարցում: Ընթացիկ պայմանագիրն արդեն լրանում է, սակայն նոր գործարքի վերաբերյալ բանակցությունները դեռևս չեն ընթանում: Ռուսաստանը կցանկանար ամբողջությամբ դադարեցնել Ուկրաինայի տարածքով գազի մատակարարումը Եվրամիությանը և փոխարինել այն նոր խողովակաշարով, ինչպիսին է «Nord Stream»-ը: Սակայն Եվրամիությունն ու Գերմանիան ցանկանում են, որ Ուկրաինան մնա տարանցիկ երկիր: Այդ մասին բանակցությունները, հավանաբար, չափազանց բարդ կլինեն:

Պորոշենկոյի համար ճակատագրական տարի է

2019 թ. երկու ընտրությունների տարի է. մարտի վերջի նախագահական ընտրություններն են, իսկ աշնանը խորհրդարանական: Ուկրաինան կարող է առերեսվել ներքաղաքական ճգնաժամի հետ ներքին ճակատում:

Ուկրաինայի գործող նախագահ Պետրո Պորոշենկոն փորձում է վերընտրվել, սակայն ներկայումս նրա ցածր վարկանիշը հարցումների արդյունքներոմ հույսեր չի ներշնչում: Պորոշենկոյի հակառակորդը՝ նախկին վարչապետ Յուլիա Տիմոշենկոն, համարվում է խոստումնալից թեկնածու: Այնուամենայնիվ, նրա պոտենցիալ նախագահության դեպքում պարզ չէ երկրի հետագա զարգացման ուղեգիծը, նույնիսկ եթե այն մնա արևմտամետ:

Այնուամենայնիվ, ավելի կարևոր են խորհրդարանական ընտրությունները: Երկրի սահմանադրությունը սահմանում է, որ կառավարությունը ինքնին ավելի հզոր է, քան նախագահը: Ուկրաինայի նորագույն պատմության մեջ հաճախ է պատահել, որ խորհրդարանի կողմից նշանակված նախագահն ու կառավարությունը լարված հարաբերություններ են ունեցել:

Քաղաքական լարվածությունը առաջ է եկել փողոցային բողոքի ցույցերի արդյունքում և այն չպետք է թերագնահատել: Ապստամբության մեկ այլ բռնկում կարող է երկրի համար ունենալ լուրջ հետևանքներ, որը երկար ժամանակ փորձում է դուրս գալ ճգնաժամային իրավիճակից:

Հոդվածի բնօրինակն՝ այստեղ

Write a comment